20080123

5 dakika free for all

bugün yine beni mutlu eden o olay oldu... pabuçlarımı bağlarken çok mu eğildim nedir, ensemde bir soğukluk oldu, işte o an ben bu dünyaya ait değildim ve herşeye bir gözlemci olarak yaklaşıyordum. yılda bir-iki kere yaşadığım bu olayda, yirmi senedir bu dünyada değilmişçesine, her olguya ilk defa karşılaşmış gibi bakıyorum. anlatabileceğimi, en azından şu an için, sanmıyorum. kaba özetiyle; ilk önce neden ayakkabılarımı bağladığımı sonra neden apartmanlarda yaşadığımızı, neden yollardan arabalar geçtiğini ve neden biryerlere gittiğimizi anlayamadım o beş dakikalık süre boyunca. mutluydum.

2 comments:

butik said...

kutsalevren.

berkadam said...

ve kutsal sıfatını addeden biz.